Tolerantie, het accepteren van anderen zoals ze zijn. Het eiland was er altijd trots op en met het volste recht. Waar religies, rassen en nationaliteiten elders in de wereld elkaar de hersens inslaan, leven we hier al eeuwen in vrede naast elkaar. Daar mag een eiland, een volk, gerust trots op zijn.

Waar de Verenigde Staten de term melting pot bedachten werd deze smeltkroes hier veel meer in praktijk gebracht. Een groep binnen de Curaçaose samenleving wil kennelijk de vrede en grondbeginselen van menselijke gelijkheid geweld aandoen. Hoe klein ook, een buitengewoon ernstige bedreiging.

Nu is geweld en agressie rond sociale onrust op het eiland niet nieuw. In het grijze verleden maakte een klein aantal vakbonden in Willemstad tijdens acties gebruik van knokploegen. Niemand sprak erover, maar ze bestonden echt en dienden ertoe de tegenpartij ‘even’ te intimideren. De vakbondsleiders hielden deze ‘knokkers’ goed onder controle.

De laatste jaren is weer een verharding waarneembaar bij demonstraties en loopt het regelmatig uit de hand. Sommige politieke partijen en sociale bewegingen beschikken ook nu weer over knokploegen. Bleef de schade tot voor kort bepekt tot straatmeubilair, gisteravond gingen de ‘knokkers’ over tot mishandeling.

Haatgevoelens resulteerden in nog meer verbaal geweld en voor het eerst in fysieke mishandeling van Europese Nederlanders of blanken, op basis van huidskleur dus. Het leidt geen twijfel dat een overgrote meerderheid van de bevolking – ongeacht afkomst of kleur – zich hierover diep gekwetst voelt.

Wie zijn nu verantwoordelijk voor deze groeiende intolerantie bij een kleine minderheid? Helmin Wiels en consorten, die het niet schuwen politici en bewoners van het overzeese rijksdeel op basis van hun afkomst van pedofiel tot slavendrijver te bestempelen? Hero Brinkman cum suis, die in Curaçao en de rest van de Antillen een boevennest ziet? Leden van het Nederlandse en Antilliaanse parlement en de Eilandsraad die elkaar met beledigende taal bestrijden? Egotrippers en belangenorganisaties die zich ongenuanceerd uiten voor behoud van eigen cultuur en hierbij al of niet bewust andere culturen (ook de Nederlandse) kleineren? Duidelijk is dat de Curaçaose en Antilliaanse politici anno 2008 geen voorbeeldfunctie bekleden.

Waarom hebben onze bestuurders de gewoonte voortdurend namens ‘het volk’ te spreken? Wat een leugen! Als enige honderden of duizenden ontevreden burgers uit de gemeenschap het volk zijn, wie zijn dan de vele tienduizenden medebewoners met precies dezelfde rechten. Moet de stille meerderheid luisteren naar de minderheid van schreeuwers onder dreiging van geweld?

Waar discriminatie nooit valt goed te keuren, ontbreekt in het gebeurde van gisteren ook nog eens alle reden. Met het uiten van onvrede is niets mis. Dat recht staat niet voor niets vastgelegd. Dat blanken – ongeacht hun status op het eiland – verbaal of fysiek het eiland worden afgestuurd is beneden ieder peil van beschaving. Om over respect maar te zwijgen. Als dergelijke zinloosheid niet met woorden valt te bestrijden dan maar met bevoegd geweld.